متن و ترجمه درس 2 عربی دهم تجربی

اَلْمَواعِظُ الْعَدَديَّةُ مِن ر َسولِ اللهِ ( صلّی اللهُ علیه وآلهِ وسلّم ).

پندها و نصایح شمارشی (عددی) از پیامبر خدا (ص)

اَلظلْمُ ثَلاثَةٌ: ظُلْمٌ لايَغْفِرُهُ اللهُ،وَظُلْمٌ يَغْفِرُهُ، وَظُلْمٌ لايَتْرُکُهُ.  فَامّا الظّلمُ الَّذي لايَغفِرُهُ اللهُ فَالشّركُ. قالَ اللهُ: ﴿ إنَّ الشِّرکَ لَظُلْمٌ عَظيمٌ ﴾

ظلم سه ( قسم ) است : ظلمی که خداوند آنرا نمی بخشد ، و ظلمی که آنرا می بخشد و ظلمی که آن را ترک ( رها ) نمی کند . و امّا شِرک ظلم ( گناهی ) که خداوند آنرا نمی بخشد. خداوند می فرماید:﴿ بدرستیکه شرک ظلم بزرگی است ﴾

وامَّا الظُّلمُ الَّذي َیغفِرُهُ اللهُ ، فَظُلمُ الْعِبادِ انفُسَهُم فيما بَينَهُم وَبَينَ رَبِّهِم ، و َأمّا الظلم الّذی لايَتْرُکُهُ اللهُ ، فَظُلمُ الْعِبادِ بَعْضِهِم بَعْضاً .

و امّا ظلمی( گناهی ) که خداوند آنرا می بخشد ، ظلم بندگان بر خودشان نسبت به آنچه میان خدا و بنده است ، و امّا ظلمی ( گناهی ) که خداوند آنرا ترک (رها) نمی کند ، ظلم بندگان به یکدیگراست .

سَبعٌ يَجْري للِعْبَدِ أجْرُهُنَّ وَهوَ في قبرهِ بعَدَ مَوتِهِ: مَنْ علَّمَ عِلمْاً ، أوأجرَی نهراً ، أوْ حَفَرَ بِئراً ، أو غَرَسَ نَخلاً ، أوْ بَنَی مَسجِداً ، أوْ وَرَّثَ مُصْحَفاً ، أوْ تَرَكَ وَلدَاً يسَتَغفِرُ لَهُ بَعدَ مَوتِهِ .

هفت (چیز) بعد از آنکه انسان در قبرش باشد ( قرار می گیرد ) ثوابش برای او جاری می گردد : کسی که دانشی را (به دیگران) یاد داده است (آموخته است) . یا کسی که آب نهری را جاری ساخته است . یا کسی که چاهی را کنده است یا کسی که نخلی را کاشته است یا کسی که مسجدی راساخته است یا کسی که مصحفی (قرآن مکتوب) را  به ارث گذاشته است یا کسی که فرزندی را  به جای گذاشته است که بعد از مرگش برای او طلب آمرزش می کند .

جَعَلَ اللهُ الرَّحْمَةَ مِئَةَ جُزءٍ ، فَأمْسَكَ عِندَهُ تِسعَةً وَتِسعينَ جُزءاً و أَنزَلَ جُزءاً واحِداً ، فَمِنْ ذلِكَ الْجُزءِ يَتَراحَمُ الْخَلْقُ.

خداوند برای رحمت صد جزء قرار داد و 99 جزء را نزد خود نگهداشت و یک جزء را به زمین فرو فرستاد و از آن یک جزء مردم به یکدیگر رحم می کنند .

إِنَّ طَعامَ الْواحِدِ يَکْفِي الِاثْنَينِ ، وَطَعامَ الِاثْنَينِ يَکْفِي الثَّلاثَةَ والاربَعَةَ ،کُلوا جَميعاً وَلاتَفَرَّقوا ، فَإِنَّ الْبَرَکَةَ مَعَ الَجماعَةِ.

براستی یک غذا برای دونفر کافی می باشد و دو غذا برای سه و چهار نفر کافی می باشد، همگی بخورید و پراکنده نشوید، و یقینا برکت با جماعت است .

اِثنانِ خَيرٌ مِن واحِدٍ وَثَلاثَةٌ خَيرٌمِن ِاثْنَينِ وأربَعَةٌ خَيرٌمِن ثَلاثَةٍ ؛ فَعَلَيکُم بِالْجَماعَةِ .

دو بهتر از یک است و سه بهتر از دو است و چهار بهتر از سه است ؛ پس بر شماست که با جماعت باشید .

من أخلَصَ لِلهِ أربَعینَ صَباحاً ، ظَهَرَتْ یَنابیعُ الحکمَةِ مِنْ قَلبِهِ عَلیَ لِسانِهِ.

هرکس چهل صبح برای خدا إخلاص ورزد ، سرچشمه های حکمت و دانش از قلبش بر زبانش جاری میگردد .

أرْبَعَةٌ قَليلُها کَثيرٌ: الْفَقرُ وَالْوَجَعُ وَالْعَداوَةُ وَالنّارُ .

چهار (چیز)  کمش هم زیاد است :  تنگدستی و درد  و دشمنی و آتش (جهنّم) .

اَلْعِبادَةُ عَشَرَةُ أجزاءٍ تِسعَةُ أجزاءٍ فِی طَلَبِ الْحَلالِ.

عبادت  ده جزء دارد که نُه (9) جزء آن در طلب (روزی) حلال است .

إذا کانَ اثْنانِ يَتَناجَيانِ فَلا تَدْخُلْ بَينَهُما.

هرگاه دو (نفر) با هم راز و سری را می گویند (درِ گوشی نجوا می کنند) ، میان  ( در جمع ) آن دو وارد نشو .