صرف فعل ناقص

صرف فعل ناقص

فعل ناقص در باب های ثلاثی مزید:

1- هر گاه ناقص به باب افعال برود اینگونه صرف می شود:

ماضی معلوم	ماضی مجهول	مضارع معلوم	مضارع مجهول	امرحاضر	امرغائب	مصدر	اسم فاعل	اسم مفعول
اَفعی	اُفعی	یُفعِی	یُفعَی	اَفع ِ	لِیَفع ِ	اِفعاء	مُفعِی	مُفعی
اَرضی	اُرضی	یُرضِی	یُرضی	اَرض ِ	لِیرض ِ	اِرضاء	مُرضِی	مُرضَی

2- هر گاه ناقص به باب تفعیل برود اینگونه صرف می شود:

ماضی معلوم	ماضی مجهول	مضارع معلوم	مضارع مجهول	امرحاضر	امرغائب	مصدر	اسم فاعل	اسم مفعول
فَعّی	فُعّی	یُفعِّی	یُفعَّی	فَعِّ	لِیُفَعِّ	تَفعیة	مُفعِی	مُفعَی
ذَکّی	ذُکّی	یُذَکِّی	یُذَکَّی	ذَکِّ	لِیُذَکِّ	تزکیة	مُذَکِّی	مُذَکَّی

3- هر گاه ناقص به باب مفاعلة برود اینگونه صرف می شود:

ماضی معلوم	ماضی مجهول	مضارع معلوم	مضارع مجهول	امرحاضر	امرغائب	مصدر	اسم فاعل	اسم مفعول
فاعا	فوعی	یُفاعِی	یُفاعَی	فاع ِ	لِیُفاع ِ	مُفاعاة	مُفاعِی	مُفاعَی
ناجا	نوجی	یُناجِی	یُناجَی	ناج ِ	لِیُناج ِ	مناجاة	مُناجِی	مُناجَی

4- هر گاه ناقص به باب افتعال برود این طور صرف می شود:

ماضی معلوم	ماضی مجهول	مضارع معلوم	مضارع مجهول	امرحاضر	امرغائب	مصدر	اسم فاعل	اسم مفعول
اِفتعی	اُفتُعَی	یَفتَعَی	یُفتَعَی	اِفتَع ِ	لِیَفتَع ِ	اِفتِعاء	مُفتَعِی	مُفتَعَی
اهتَدَی	اُهتُدَی	یَهتدِی	یُهتَدَی	اِهتدِ	لِیهتَدِ	اِهتداء	مُهتَدِی	مُهتَدَی

5- هر گاه ناقص به باب تفاعل برود اینگونه صرف می شود:

ماضی معلوم	ماضی مجهول	مضارع معلوم	مضارع مجهول	امرحاضر	امرغائب	مصدر	اسم فاعل	اسم مفعول
تفاعَی	تُفوعی	یَتفاعَی	یُتفاعَی	تَفاع َ	لِیتفاعِ	تَفاعی	مُتفاعِی	مُتَفاعَی
تلاقی	تُلوقی	یَتلاقَی	یُتَلاقَی	تلاقَ	لِیتلاقَ	تلاقی	مُتلاقی	مُتلاقَی

6- هر گاه ناقص به باب انفعال برود اینگونه صرف می شود:

ماضی معلوم	ماضی مجهول	مضارع معلوم	مضارع مجهول	امرحاضر	امرغائب	مصدر	اسم فاعل	اسم مفعول
اِنفعَی	اُنفعَی	یَنفَعِی	یُنفعَی	اِنفَع ِ	لِینفَع ِ	انفعاء	مُنفَعِی	مُنفَعَی
اِنقَضَی	اُنقضَی	یَنقَضِی	یُنقضَی	اِنقَض ِ	لِیَنقَض ِ	اِنقضاء	مُنقَضِی	مُنقَضَی

توجه : فعل های باب انفعال عموماً لازم است پس در این باب مجهول کار برد ندارد و صرفاً جنبه یادگیری دارد.

7- هر گاه ناقص به باب تفعُّل برود اینگونه صرف می شود:

ماضی معلوم	ماضی مجهول	مضارع معلوم	مضارع مجهول	امرحاضر	امرغائب	مصدر	اسم فاعل	اسم مفعول
تَفَعَّی	تُفعَّی	یَتَفَعَّی	یُتَفَعَّی	تَفَعِّ	لِیتفَعَّ	تَفَعَّی	مُتَفَعِّی	مُتَفَعَّی
تَخَلَّی	تُخَلَّی	یَتَخَلَّی	یُتَخَلََّی	تَخَلَّ	لِیَتَخَلَّ	تَخلِّی	مُتَخَلِّی	مُتَخَلَّی

8- هر گاه ناقص به باب استفعال برود اینگونه صرف می شود:

ماضی معلوم	ماضی مجهول	مضارع معلوم	مضارع مجهول	امرحاضر	امرغائب	مصدر	اسم فاعل	اسم مفعول
استفعَی	اُستفعَی	یَستفعَی	یُستفعَی	اِستفع ِ	لِیَستَفع ِ	اِستِفعاء	مُستفعِی	مُستَفعَی
استَدعَی	اُستُدعَی	یَستَدعَی	یُستَدعَی	استدع ِ	لِیَستدع ِ	استدعاء	مُستدعِی	مُستَدعَی

تاريخ : پنجشنبه بیست و چهارم بهمن ۱۳۸۷ | 14:8 | نویسنده : رضا کارخانه |

.: Weblog Themes By Pichak :.